Antonim - termin oznaczający przeciwieństwo, odwrotność innego terminu, zaś antonimy to terminy przeciwstawne. Antonimami są np. ciepło - zimno, mądry - głupi, syty - głodny. Dziedzina wiedzy zajmująca się m.in. antonimami to językoznawstwo.
Antonimy właściwe podlegają stopniowaniu (np. młody - stary, młodszy - starszy; mądry - głupi, mądrzejszy - głupszy), nie oznaczają niezależnych przeciwstawnych jakości, lecz służą jako leksykalny środek wyrażania stopniowania (por. wysoki - niższy - najniższy, młody - starszy - najstarszy).
Antonimy komplementarne to pary wyrazów, w których zaprzeczenie jednego powoduje stwierdzenie drugiego, np. On jest żonaty → On nie jest kawalerem.
Do antonimów zalicza się też tzw. konwersje, czyli pary wyrazowe typu kupić - sprzedać, ożenić się - wyjść za mąż.
Antonimy właściwe podlegają stopniowaniu (np. młody - stary, młodszy - starszy; mądry - głupi, mądrzejszy - głupszy), nie oznaczają niezależnych przeciwstawnych jakości, lecz służą jako leksykalny środek wyrażania stopniowania (por. wysoki - niższy - najniższy, młody - starszy - najstarszy).
Antonimy komplementarne to pary wyrazów, w których zaprzeczenie jednego powoduje stwierdzenie drugiego, np. On jest żonaty → On nie jest kawalerem.
Do antonimów zalicza się też tzw. konwersje, czyli pary wyrazowe typu kupić - sprzedać, ożenić się - wyjść za mąż.